I. ROZWÓJ, PROMOCJA I ZARZĄDZANIE MIASTEM
Celem prezydentury Ewy Bieleckiej będzie przywrócenie
zaufania społecznego samorządowi i jego instytucjom poprzez:
- zmianę stylu sprawowania władzy z rządzenia na zarządzenie,
- jawność działania Rady, Zarządu, Urzędu,
- podejmowanie decyzji w oparciu o kryterium rozwoju miasta
i poprawy życia jego mieszkańców
Otwarcie miasta na inwestorów zarówno krajowych, jak i zagranicznych
pozwoli na stworzenie nowych miejsc pracy i zwiększenie dochodów
miasta. Zmiana sposobu promocji miasta wraz z pełnym wykorzystaniem
możliwości pozyskania środków Unii Europejskiej przywróci Krakowowi
miano jednej z europejskich stolic, nie tylko kulturowych, ale
gospodarczych i turystycznych. Działania te będą miały na celu
stworzenie w mieście centrum konferencji naukowych.
Turystyka pielgrzymkowa do Światowego Centrum Kultu Miłosierdzia
Bożego - Sanktuarium św. Faustyny w Łagiewnikach wymaga zdecydowanego
wsparcia ze strony Prezydenta Miasta. Miasto powinno wykorzystywać
imprezy sportowe w nim organizowane do szerokiej promocji.
II. POLITYKA SPOŁECZNA
Jednym z głównych zadań Ewy Bieleckiej jako
Prezydenta Miasta Krakowa będzie gruntowna przebudowa systemu
opieki społecznej, który w obecnym kształcie nie spełnia swojej
roli. Odbiurokratyzowanie opieki społecznej pozwoli na uzyskanie
środków, przeznaczonych dla uprawnionych, a obecnie konsumowanych
przez obsługę sytemu.
Aktywizacja roli pracowników opieki społecznej, tak aby ich
zadania nie ograniczały się tylko do dystrybucji środków, lecz
miały na celu pomoc w zmianie sytuacji osób pobierających świadczenia.
Zmiana struktury zatrudnienia musi umożliwić ośrodkom właściwą
prawną pomoc prawną, odpowiedni osobisty kontakt, konieczną
pomoc w załatwieniu podstawowych spraw życiowych podopiecznych.
III. BUDOWNICTWO
Największym wyzwaniem dla władz samorządowych
w przyszłej kadencji będzie zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych
osobom o niskich dochodach, które utraciły prawo do lokalu socjalnego
(wyroki eksmisyjne) lub nie mogą go pozyskać bez pomocy gminy
(np. młode małżeństwa). Dotychczasowy system Towarzystwa Budownictwa
Społecznego i spółdzielnie mieszkaniowe przewyższają możliwości
finansowe wielu rodzin o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych.
Dlatego też konieczna jest zmiana podejścia do problemów mieszkaniowych
i skoncentrowanie działań w sposób zapewniający pomoc najbardziej
potrzebującym. Pomoc gminy nie powinna jednak pozbawiać mieszkańców
inicjatywy i świadomości, że to przede wszystkim oni powinni
zadbać o swoje potrzeby mieszkaniowe. Racjonalne działanie samorządu
powinno polegać na:
- dostarczeniu doraźnej pomocy w sytuacji eksmisji, katastrofy
budowlanej czy wypadku losowego (pożar, powódź itp.),
- tworzeniu warunków do powstawania zasobów tanich mieszkań,
do których osoby wymagające pomocy gminy będą mogły się przeprowadzić
na stałe.
Tanie mieszkania oznaczają zarówno lokale wynajmowane
za niezbyt wygórowany czynsz, jak i mieszkania wybudowane tanio,
na gruntach gminnych i pod kontrolą gminy. Mieszkania takie
mogły by być kupowane przez rodziny, które są w stanie wyjść
z kryzysu i skorzystać z kredytów mieszkaniowych zapowiadanych
w programach rządowych i nowych ustawach. Zasób mieszkań winien
być tworzony przez gminę poprzez zakup lokali na rynku pierwotnym
i wtórnym, adaptacje hoteli robotniczych lub innych obiektów
na budynki mieszkalne. Mieszkania pozyskiwane przez gminę (
np. TBS) służyć winny przede wszystkim do rozwinięcia i stymulowania
szerokiego programu zamian mieszkań w mieście, dostosowujących
standard i wielkość mieszkania do sytuacji ekonomicznej rodziny.
IV. BEZPIECZEŃSTWO
Działania dwukierunkowe
a) na poziomie lokalnym:
- nałożenie na straż miejską obowiązku patroli w godzinach wieczornych
i nocnych,
- rozwinąć system monitoringu w miejscach najbardziej zagrożonych
przestępczością i chuligaństwem.
b) na poziomie centralnym dążenie do zmian prawa o policji,
w celu przekształcenia struktury w kierunku 20% administracji
na 80% służby.
